Terug naar Encyclopedie

Liberalisatie sınırındaki tarihsel artışlar

€600 (1990)’dan €808 (2024)’e: Artışlar sosyal kiralamayı küçültüyor. Konut sıkıntısı nedeniyle politik olarak motive edilmiş. Geçiş hukuku mevcut kiracıları koruyor. (24 kelime)

1 min leestijd

Kira fiyatı liberalizasyon sınırı, sosyal kira sektörünü küçültmek amacıyla 1990’dan beri birden fazla kez ayarlanmıştır. €600 (1990) ile başlamış, €712,50 (2013), €752,33 (2021) ve €808,06 (2024)’e yükselmiştir. Rutte-II ve III gibi kabine tarafından getirilen bu artışlar, konut sıkıntısına ve konut kuruluşları üzerindeki baskıya yanıt olarak yapılmıştır. Amaç: Daha fazla orta kira yaratmak ve düşük gelirli bireyler için konut kuruluşlarını rahatlatmak. Gentrification konusunda politik tartışma devam ediyor; eleştirmenler, orta gelirli bireylerin şehirlerden sürülmesinden endişe ediyor. Woningwet’te yasal olarak düzenlenmiş olup, yıllık olarak enflasyon artı düzeltici faktörle indekslenmektedir. 2015-2020 arasında sınır €711’de sabit kalmış, ancak Betaalbare Huur Yasası (2021) büyük bir artış getirmiştir. Sonuç: Kira evlerinin yaklaşık %10’u liberalize olmuş, özellikle Randstad’de. ‘Liberalizasyon öncesi’ dönemden gelen uzun vadeli sözleşmeli kiracılar, bazen geçiş hukuku aracılığıyla eski kuralları korumaktadır. Kira verenler, yeni sözleşmelerde sınırı dikkate almalıdır. Gelecek: Azot ve iklim politikası nedeniyle 2025’te olası daha fazla artış. Kaynaklar: Staatscourant ve Huurcommissie raporları detaylı tablolar sunmaktadır. Bu içgörü, stratejik kira fiyatı belirlemede yardımcı olur. (202 kelime)