Terug naar Encyclopedie

Yaptırım Tedbirlerinin Uygulanmasında Orantılılık İlkesi

Orantılılık ilkesi (Awb md. 3:4), yaptırım tedbirlerinin uygun, gerekli ve orantılı olmasını gerektirir. İdare organları, keyfiliği önlemek için ciddiyeti, alternatifleri ve koşulları tartar.

1 min leestijd

Yaptırım Uygulamasında Orantılılık İlkesi

Orantılılık ilkesi, Algemene wet bestuursrecht (Awb) madde 3:4'te düzenlenen, yaptırım tedbirlerinin seçimi ve uygulanmasında kritik bir kriterdir. Bu ilke, tedbirin amaca ve ihlale oranla uygun, gerekli ve dengeli olmasını gerektirir. İdare organları, idari zorlama veya para cezalarına başvurmadan önce daha hafif bir müdahalenin mümkün olup olmadığını tartmalıdır.

Uygulamada ihlalin ciddiyeti rol oynar; ayrıca ihlal edenin koşulları, örneğin ekonomik zarar veya sağlık etkileri dikkate alınır. Devlet Şurası İdari Yargı Dairesi içtihatları, aşırı ağır bir tedbirin geçersiz olabileceğini vurgular. Örnek olarak, gönüllü ıslah yeterliyse para cezalı yükümlülüğün askıya alınması verilebilir.

Uygulamada Kullanımı

Orantılılık değerlendirmesinin adımları: (1) normun amacı, (2) ihlalin yoğunluğu, (3) alternatifler, (4) orantılılık. Bu, keyfiliği önler ve hukuki kesinlik sağlar. Çevre ihlallerinde genellikle çevre zararı işletme maliyetlerine karşı tartar.

İlke idareyi bağlar ve ihlal edene itiraz ve dava imkanı sunar. Son içtihatlar, örneğin ECLI:NL:RVS:2022:1234, yetersiz gerekçelendirmenin kararın iptaline yol açtığını gösterir.