Klauzula wypowiedzenia umowy najmu z zachowaniem terminu (tussentijdse opzegclausule) musi spełniać rygorystyczne warunki, aby była ważna prawnie. Zgodnie z art. 7:271 Kodeksu cywilnego (BW), klauzula ta musi być zawarta w umowie na piśmie i w sposób jednoznaczny, bez możliwości różnej interpretacji. Kluczowe wymogi obejmują:
- jasny opis podstaw do wypowiedzenia, takich jak pilne przyczyny osobiste lub trudna sytuacja finansowa,
- rozsądny okres wypowiedzenia, nieprzekraczający jednego miesiąca.
Sądy oceniają klauzulę pod kątem zasad słuszności i sprawiedliwości; klauzule jednostronne, które faworyzują wyłącznie wynajmującego, są często uznawane za nieważne. Na przykład, klauzula pozwalająca na wypowiedzenie umowy w przypadku „własnego użytku” przez wynajmującego wymaga udowodnienia pilnej potrzeby.
Najemcy mogą powoływać się na ogólne przepisy ochrony praw najemcy, jeśli klauzula zostanie uznana za nieważną. Przykłady z praktyki pokazują, że niejasne sformułowania, takie jak „za obopólną zgodą”, prowadzą do sporów i postępowań sądowych.
Zalecenie: przed podpisaniem umowy należy zlecić weryfikację klauzuli adwokatowi specjalizującemu się w prawie najmu. W przypadku naruszenia warunków sąd może zawiesić wypowiedzenie i przyznać odszkodowanie.