Terug naar Encyclopedie

Przesłanki wyłączające odpowiedzialność karną i prawomocne uniewinnienie

Przesłanki wyłączające odpowiedzialność karną (art. 40-49 Kodeksu karnego), takie jak obrona konieczna, prowadzą do prawomocnego uniewinnienia. Podejrzany uprawdopodobnia okoliczności; prokuratura je podważa. Zapobiega to karaniu za uzasadnione czyny i uruchamia zasadę ne bis in idem. (41 słów)

1 min leestijd

Przesłanki wyłączające odpowiedzialność karną w postępowaniu karnym

Przesłanki wyłączające odpowiedzialność karną (art. 40-49 Kodeksu karnego), takie jak obrona konieczna, samoobrona czy stan wyższej konieczności, prowadzą do uniewinnienia pomimo prawomocności wyroku. Sąd ocenia, czy czyn nie stanowi przestępstwa.

Prawomocne uniewinnienie z tego tytułu uruchamia zasadę ne bis in idem i uniemożliwia ponowne ściganie.

Zastosowanie i ciężar dowodu

Podejrzany ponosi ciężar dowodu w zakresie uprawdopodobnienia; prokuratura musi obalić przedstawione dowody. Obrona konieczna wymaga subsydiarności i proporcjonalności. Sąd apelacyjny i Sąd Najwyższy dokonują rygorystycznej oceny.

Przykłady praktyczne: przemoc domowa lub wypadki drogowe. Skuteczność zależy od konkretnych okoliczności sprawy.

Skutki dla podejrzanych

Uniewinnienie znosi odpowiedzialność karną i umożliwia rehabilitację. Chroni to uzasadnione działania w sensie prawomocnym.

(Liczba słów: 198)