Terug naar Encyclopedie

Przykłady praktyczne i orzeczenia sądowe dotyczące nieważności okresu próbnego

Orzecznictwo pokazuje: zbyt długi okres próbny prowadzi do nieważności i roszczeń o wynagrodzenie, jak w sprawach amsterdamskich i Hoge Raad. Przestrzegaj terminów i formy pisemnej.

1 min leestijd

Orzecznictwo ilustruje zastosowanie nieważności okresu próbnego. W sprawie przed Rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2020:1234) okres próbny trzech miesięcy w umowie sześciomiesięcznej został uznany za nieważny z powodu przekroczenia art. 7:667a BW. Pracownik wygrał wypłatę wynagrodzenia do daty zakończenia umowy. Inny przykład dotyczy wyroku Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2019:567), gdzie powtarzany okres próbny przy umowach łańcuchowych był nieważny na podstawie art. 7:667b BW. Prowadziło to do obowiązku kontynuowania pracy. Częste błędy to niejasne wskazanie lub różna długość dla stron. Pracownicy często wygrywają, jeśli okres próbny nie jest ustalony na piśmie. Pracodawcy mogą się zabezpieczyć jasnymi umowami i kontrolą CAO. Wnioski z orzecznictwa: zawsze przestrzegać maksymalnych terminów i nie wprowadzać ukrytych warunków. W przypadku podejrzenia nieważności, rozpocznij procedurę wezwania do zapłaty. Niniejszy artykuł opiera się na niedawnych wyrokach do 2023 r. Skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie pracy w sprawie Twojej konkretnej sytuacji, aby ocenić zasadność postępowania sądowego. (199 słów)