Rozporządzenie Bruksela I-bis (UE 1215/2012) uzupełnia Rzym II, regulując właściwość sądu oraz sposób transgranicznego uznawania orzeczeń w sprawach o szkody osobowe. Rzym II określa prawo właściwe, Bruksela I – jurysdykcję.
Właściwy sąd
Artykuł 4: miejsce zamieszkania pozwanego. Artykuł 7(2): miejsce, w którym szkoda nastąpiła. Poszkodowany często wybiera miejsce deliktu ze względu na korzystniejsze prawo.
Uznawanie i wykonywanie orzeczeń
Orzeczenia są automatycznie uznawane w krajach UE (z wyjątkiem postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym). Od 2015 r. nie jest wymagana procedura exequatur. Możliwe jest kwestionowanie orzeczenia w przypadku naruszenia porządku publicznego.
Praktyka: holenderskie orzeczenie dotyczące belgijskiego wypadku (prawo NL na podstawie Rzym II) jest wykonywane w Belgii bez ponownego rozpatrywania sprawy. Ubezpieczyciele muszą uiścić płatność.
W przypadku państw spoza UE stosuje się prawo krajowe, co może prowadzić do komplikacji. Połączenie z Konwencją haską w sprawie wyboru sądu wzmacnia pozycję stron.